Το Πάσχα του 2026 δεν θυμίζει σε τίποτα τις εικόνες που είχαμε συνηθίσει. Δεν είναι απλώς πιο «μαζεμένο». Είναι ένα Πάσχα που αποτυπώνει ξεκάθαρα την πίεση που δέχεται η ελληνική κοινωνία — από την παραγωγή μέχρι την καθημερινότητα.

Στην καρδιά του προβλήματος βρίσκεται ο πρωτογενής τομέας. Οι εξελίξεις γύρω από τον ΟΠΕΚΕΠΕ έχουν αφήσει πολλούς παραγωγούς με περισσότερα ερωτήματα παρά απαντήσεις. Οι επιδοτήσεις, που κάποτε αποτελούσαν στήριγμα, σήμερα μοιάζουν αβέβαιες, καθυστερημένες ή ανεπαρκείς.

Το αποτέλεσμα φαίνεται ξεκάθαρα στην αγορά: λιγότερη παραγωγή, αυξημένο κόστος και τελικά… λιγότερο αρνί στο πασχαλινό τραπέζι. Για πολλούς, η σούβλα φέτος δεν είναι δεδομένη. Είναι πολυτέλεια.

Όμως η πίεση δεν σταματά εκεί.

Την ίδια στιγμή, οι τιμές των καυσίμων έχουν αλλάξει ριζικά τον τρόπο που κινούνται οι Έλληνες. Το ταξίδι από την Αθήνα προς την επαρχία —μια παράδοση δεκαετιών— έχει μετατραπεί σε οικονομικό γρίφο

Το Πάσχα ήταν πάντα σύμβολο αφθονίας, παράδοσης και κοινότητας. Φέτος, παραμένει σύμβολο — αλλά για διαφορετικό λόγο.

Συμβολίζει την αντοχή.

Γιατί όταν ακόμα και οι πιο βαθιά ριζωμένες συνήθειες αλλάζουν λόγω κόστους, τότε το ζήτημα δεν είναι απλώς οικονομικό. Είναι κοινωνικό.